Te klein? Te groot!
De volgende politieke analyse komt uiteraard uit de koker van Zoolganger Zoltan.
De scherpzinnige journalist en schrijver Gilbert Keith Chesterton komt de eer toe te hebben gewezen op een wijdverbreid misverstand: de burger zou politieke ontwikkelingen niet onderkennen, omdat zij te klein zijn. Het tegengestelde is volgens GKC (zoals hij wel genoemd werd) het geval: ze zijn te groot. Om ze duidelijk waar te nemen, moet men flink afstand nemen en daartoe schijnen velen niet in staat.
Wie een paar stappen achterwaarts zet, ziet meteen dat op het Te Doen-lijstje van minister-president Rutte een punt voorkomt dat alle andere in grootheid en gewichtigheid overtreft: het uitleveren van onze samenleving aan het Groot Kapitaal. Met het gevolg dat het de 'Macher' naar den vleze gaat en dat degene die moeite heeft zijn eigen broek op te houiden, een zware pijp rookt. Dat is volgens Rutte en zijn rotgenoten ook helemaal niet erg; het is normaal, het is gezond, de natuur wil het zo; de krachtige jonge vogel tiereliert dat het een lieve lust is, het oude stramme beestje met zijn trage reflexen is voor de poes.
Dat de premier duchtig de bijl kan zetten in het gebouw van onze sociale voorzieningen, dankt hij niet alleen aan zijn handigheid; hij dankt het in minstens even grote mate aan zijn natuurlijke tegenstrever, degene die voor de spreekwoordelijke 'checks and balances' moet zorgen, te weten D. Samson, en aan deze figuur heeft hij geen kind.
Wanneer Rutte met iets op de proppen komt wat een rechtgeaarde socialist beslist niet kan pruimen, keft Samson weliswaar even schel, maar dra trekt hij zijn keutel in. Wanhopig pogend zijn figuur en het prestige van de PvdA toch nog een tikkeltje overeind te houden, schiet hij dan een losse flodder af, maar het feit dat een daarvan, de luchtbrug Turkije-EU, nota bene door zijn eigen partij onmiddellijk en meedogenloos werd getorpedeerd, bewijst hoe diep de malaise zit.
Een coryfee van de PvdA heeft al in het openbaar geopperd dat Samsom geen lijsttrekker meer mag zijn. Terstond snelden partijleden naar de dichtstbijzijnde microfoon en camera om te kraaien dat zij volledig op hun fractieleider bleven vertrouwen. Ai! Pijnlijk, pijnlijk! Het is in Den Haag een ijzeren wet: indien je als politicus onder vuur komt te liggen en je partijvrienden het luidkeels voor je opnemen, doe je er verstandig aan snel bij de Praxis of de Gamma de nodige verhuisdozen aan te schaffen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten