Dom en (niet) blond
En nu eindelijk Zuster Zita van Zaal 7.
Is het niet altijd en overal hetzelfde liedje? Het werk hier bevalt me best, alleen het plafond is hier niet van gewoon maar van pantserglas. Zeg ik als enige vrouw op de redactie. Kijk maar: de kerels hebben allemaal al op het podium gestaan, maar kleine ik heeft dat nog niet klaargespeeld.
O jazeker, ze doen heel aardig tegen me, ook baas Henk, wanneer hij me tenminste niet glazig aankijkt. Maar ik hoor hen denken: het blijft al met al toch slechts een dom blondje.
Maar nu moeten jullie tegen-de-muur-pissers (1 Samuel 25,22) eens aandachtig luisteren: ik ben wel dom maar niet blond. Jesses, ik bedoel natuurlijk: wel blond maar niet dom. Ik heb een tik meegekregen van een vroegere werkgever, die berucht was om zijn versprekingen. Eens feliciteerde hij tijdens een receptie zijn koninklijk onderscheiden adjunct met de woorden: 'Toen dit nieuws bekend werd, waren velen verrast en weinigen verheugd. O pardon, ik wilde natuurlijk zeggen: waren weinigen verheugd en velen verrast.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten